PRZYRODA

Schronisko Andrzejówka jest położone na terenie
Parku Krajobrazowego Sudetów Wałbrzyskich

Okolica obfituje wiele gatunków flory i fauny.

Można tu spotkać m. in. muflona, jelenia, borsuka, lisa, salamandrę, białego i czarnego bociana, kruka, motyla - Niepylaka Mnemozynę; podziwiać wiele gatunków storczyków, krokusy, naparstnicę purpurową, widłaki, wawrzynek wilczełyko, lilię złotogłów.

UWAGA!
Na łakach i polanach można spotkać żmiję zygzakowatą (gatunek chroniony)!
W okresie wiosenno-letnim zaleca się chodzenie po trawie w butach conajmniej za kostkę lub wyższych (nie w sandałach!). Ukąszenie żmiji może być śmiertelne TYLKO w wyniku wstrząsu uczuleniowego (jad nie jest śmiertelny)

CZERWONA SKAŁA (CZERWONE SKAŁKI)

Fragment mojego artykułu z "Na szlaku"

LOKALIZACJA

"[...] urwiska Czerwonej Skały (Czerwonych Skałek) na pn.-zach. zboczu Suchawy (928 m). Jest to porfirowe urwisko skalne wraz z systemem piargów, które stanowią ponad połowę jego wysokości - pomnik przyrody nieożywionej (planowany rezerwat)."

WYSOKOŚĆ

"Wokół Czerwonej Skały narosło wiele błędów i nieścisłości powielanych nawet na mapach czeskich. Chodzi tu o jej wysokość. Wszystkie mapy i opracowania podają wysokość 30 m. Tymczasem okoliczni mieszkańcy podają wysokość 100 m! W celu ustalenia stanu faktycznego, wraz z Pawłem Gimzickim, przeprowadziłem pomiary z pomocą barometru i linki pomiarowej. Oto wyniki: całe urwisko (wraz z piargiem) 100 m wysokości (polana na dole - 775 m npm, ścieżka starego szlaku niebieskiego na górze - 875 m npm), piarg 45 m różnicy wzniesień (ok. 80 m długości), dominująca formacja (tzw. Wlk. Baszta) 33 m wysokości (stąd zapewne błędnie przyjęto, że jest to wysokość całej Czerwonej Skały), wysokości całego systemu urwisk skalnych (wraz z Wlk. Basztą) 55 m (!)."

ZAGROŻENIA

"Urwisko cały czas "pracuje" szczególnie wiosną zlatują tu pojedyncze bloki (nawet do 0,5 m średnicy) jak i całe lawiny kamienne [ze względu na kruchość skały teren nie nadaje się do wspinaczki!]. Dzięki temu piarg w ciągu ostatnich kilkunastu lat wydłużył się o ok. 10-15 m. Szczególnie niebezpieczne miejsca to: tzw. Lawiniasty Żleb (40 m długości, patrząc z dołu, po prawej stronie Wlk. Baszty) oraz CAŁA SZEROKOŚĆ piargu poniżej Wlk. Baszty. REJON CZERWONEJ SKAŁY ZOSTAŁ UZNANY PRZEZ GOPR ZA BARDZO NIEBEZPIECZNY [I NIEDOSTĘPNY DLA TURYSTÓW] - wszystko się tu sypie! Niebezpiecznie jest tu też ze względu na występujące latem... żmije! [...] Nieprzewidywalne zagrożenie stanowią muflony i jelenie, które spłoszone powodują całe lawiny kamieni. [...]

[Jedynym okresem względnego spokoju jest środek zimy kiedy skała jest związana śniegiem i lodem]. Są to jednak trochę wysokie góry w miniaturze stąd zaleca się: kask i czekan (raki mogą się przydać tylko amatorom włażenia do Lawiniastego Żlebu)[...]. "

Teren jest dostępny tylko dla bardzo doświadczonych turystów (obytych z kruszyzną, piargami) i to na własną (nie :) odpowiedzialność (oprócz zagrożeń wchodzi w grę jeszcze ochrona przyrody).